🔸یادم باشد هر کس قصهای دارد.
🔸یادم باشد معمولا هیچ کس همه قصه را نمیداند و نمیگوید.
🔸یادم باشد گاهی قصه اصلی، همان سکوت است؛ اگرچه دوستش ندارم.
🔸یادم باشد من قصه بقیه را زندگی نکردهام.
🔸یادم باشد هر قصهای وقتی برای بار هزارم حکایت میشود؛ یک روایت جدید دارد. زیستِ ازسرگذرانده و حالِ امروز راوی، هربار در آن لحاظ شده است.
🔸یادم باشد قصه، اولین بار، در مرز باریک بین انسانها و باقی طبیعت متولد شد.
🔸یادم باشد وقتی کاردِ استبداد به استخوان فرهنگ میرسد و قلم اندیشمندان خُرد میشود، تجربه انسانی مسیرش را به سمت قصههای کودکان سرازیر میکند تا خِرَدی را برای نسلهای بعدی حفظ کند.
🔸یادم باشد خودم - و بچهها - و اگر خوب قصه گفته باشیم: همه مردم؛ قصهها را دوست دارند.
🔸یادم باشد توی تاریخ، سیاست و حتی اقتصاد، بهترین قصهگو بَرنده است.
🔸یادم باشد با قصههاست که هر آدمی میتواند در رنج امروزش ببالد و فردایش را بِپَروَرَد.
🔸یادم باشد برق چشمهای قصهگویان را ببینم. وقتی که امید در ژرفای یک تاریکی بیامان شروع به تابیدن میکند.
🔸 یادم باشد هر آدمی یک قصه است. فقط همین.
🔸یادم باشد قصهام را تا انتها زندگی کنم.