از کار عمیق تا مینیمالیسم دیجیتال

مینیمالیسم دیجیتال

معرفی کتاب مینیمالیسم دیجیتال

نوشته کال نیوپورت و ترجمه ناهید ملکی از انتشارات نوین


مینیمالیسم دیجیتال از اون کتاب هایی بود که رکورد زمان  من را در خوندن جابجا کرد.  همیشه سرعت بالایی در خوندن دارم و این موجب تعجب کسی میشه که اغلب اوقات می‌خواهیم یک متن را با هم دیگه از روی از روی برگه کاغذ یا صفحه مانیتور یا گوشی بخونیم. ولی کتاب مینیمالیسم دیجیتال چندین روز طول کشید و با اینکه ۲۳۰ صفحه بیشتر نبود اما حدود دو هفته برای من طول کشید که بتونم بخونمش. دلیلش هم این بود که مطالب کتاب واقعاً خیلی عمیق و خیلی عالی بودن. لازم بود هر فصلی رو که میخونی یه بار برگردی مرور کنی و بعد ادامه فصل رو بخونی.


در ادامه هر پست رو اختصاص میدم به تعریف خلاصه یک فصل از این کتاب. چون فکر نمی‌کنم ارائه کل کتاب توی یک نوشته به هیچ عنوان ممکن باشه و اصلا نمیتونه حق مطلب را ادا کنه. از این نویسنده قبلاً یک کتابی رو به من معرفی کرده بودند “کتاب کار عمیق” که آقای علی بندری تو پادکست بی پلاس معرفی کردند. من کتاب کار عمیق رو نخوندم ولی این کتاب هم در واقع ادامه کتاب قبلی کال نیوپورته.


هدف نویسنده تو کتاب مینیمالیسم ددیجیتال اینه که به ماهایی که مصرف‌کنندگان به قول ایشان اقتصاد توجه هستیم  نشون بده که چرا نمیتونیم از توجه کردن به صفحه موبایلمون و سایر فناوری های دیجیتال پرهیز کنیم. کال نیوپورت  ما را با حقایقی که در پس این محصولات هست آشنا می کنه و کمک می کنه که بتونیم به زندگیمون نظم و سر و سامون بدیم و به اصطلاح کنترل زندگی خودمون رو دوباره به دست بگیریم.


نویسنده میگه دلیل نوشتن کتاب مینیمالیسم دیجیتال این بوده که پس از نوشتن کتاب کار عمیق فیدبکهایی گرفته نوشتن کتاب جدیدش رو الزامی میکرده.  در کتاب کار عمیق به توضیح روش هایی برای عمیق تر کار کردن پرداخته، و سعی کرده به مخاطبانش توضیح بده که چیزهایی مثل ایمیل‌ها و نوتیفیکیشن های تلفن همراه چطوری باعث می‌شوند تا ما در کار خودمون دچار پراکندگی و عدم تمرکز بشیم. حالا فیدبک هایی از خوانندگان کتابش گرفته که به ایشون گفتن شما که در مورد زندگی کاری ما هشدار دادی و راه هایی رو نشون دادی تا بتونیم عمیق تر کار کنیم و نگذاریم این ابزارهای حواس پرتی تمرکز ما را به هم بزند، چرا مشکل بزرگتر ما رو ندیدی؟ ما احساس می‌کنیم که تو زندگی شخصی­مون دیگه کنترلی نداریم.


 کال نیوپورت میگه چون خودم زیاد اهل رسانه هایی مثل فیسبوک و توییتر نبودم، این موضوع در ابتدا به نظرم جالب اومد.  با بررسی‌هایی که انجام می ده متوجه میشه که واقعاً این مسئله برای خیلی‌ها مشکل بزرگیه. مردم  دوست دارند راهی پیدا کنن تا اون رو حل کنن. البته عقیده و ایده ای که کتاب در پی اون هست به هیچ عنوان پشت کردن به فناوری های جدید و یا برگشتن به دوران قبل از دیجیتال نیست. بلکه برعکس این کتاب معتقد به نگرش مینیمالیسم دیجیتال است که به ما کمک می‌کند تا برای استفاده از فناوریها تصمیم بهتری بگیریم.

منتظر نظرات شما در صفحه اینستاگرام یا کامنتهای پست هستم. معرفی کتاب مینیمالیسم دیجیتال یه پست اختصاصی در اینستاگرام مریم شیرازی داره.

فهرست مطالب کتاب منیمیالیسم دیجیتال

مقدمه

بخش ۱: اصول مینیمالیسم

فصل ۱: مسابقه ی تسلیحاتی نابرابر

فصل ۲: مینیمالیسم دیجیتال

فصل ۳: پاکسازی دیجیتال

بخش ۲: تمرینات

فصل ۴: برخی اوقات را به تنهایی سپری کنید

فصل ۵: لایک نکنید

فصل ۶: احیای اوقات فراغت

فصل ۷: به جمع مقاومت کنندگان بپیوندید

نتیجه گیری

 

منتظر نظرات شما در صفحه اینستاگرام یا کامنتهای پست هستم. معرفی کتاب مینیمالیسم دیجیتال یه پست اختصاصی در اینستاگرام مریم شیرازی داره.

نوشتن روزانه مسیر تغییر زندگی ما رو نشون میده

سبک زندگی کرونایی

فکر می کنم این مطالب دو ماه اخیر رو که روی سایت نوشتم باید با برچسب سبک زندگی کرونایکی طبقه بندی بکنم. واقعا توی این ۳۳ سالی که از خدا عمر گرفتم اینجوری ایزوله و در اختیار خودم زندگی نکرده بودم. به قول یکی از دوستان حالا که نمی شه به بیرون سفر کرد بهتره به درون سفر کنیم.

زندگی چند سال اخیر با بدو بدو های زیادی همراه بوده. البته فکر می کنم این یک امتیاز مثبت باشه. بالاخره سکون و راکد بودن صرف نظر از نتیجه ای که هر حرکتی به دنبال داره، به نظر من یه جور از دست دادن فرصت هاست. این که همیشه در حرکت باشیم خیلی مهمه و البته کمی تحقیق و هوشمندی در مسیری که داریم توش قدم می گذاریم می تونه کمک بکنه که نتایج خوبی هم به دست بیاریم. البته زندگی نشون داده که هیچ تضمینی برای گرفتن پاداش تلاشمون وجود نداره. خیلی چیزها دست ما نیست ولی باز هم راه حل این نیست که ساکن و بی حرکت و راکد بایستیم .

بدون شک حرکت کردن تنها راهکاریه که وجود داره و باعث میشه توی این مسیر چیزهایی بدست بیاریم. بعضی از این چیزها تجربیات، ما شکست های ما، درد ها و عذاب های ماست، که در در مراحل بعدی باعث می شوند لذت های بیشتر و عمیق تری رو تجربه کنیم. و بعضی ها هم به رشد مستمر ما کمک می کنن.

مطمئنم که هر تغییری در دل خودش برای ما برکت هایی داره. خیلی سال پیش شعری بود که خیلی دوستش داشتم. سالی بود که برای کنکور درس می خواند و شاید سال های قبل تر. این شعر روی میز تحریر هم چسبانده بودم.

آبی که برآسود زمینش بخورد زود، دریا شود آن رود که پیوسته روان است

توی این دو ماه گذشته من فقط ۴ ساعت برای کارهای پزشکی و ۲ ساعت برای دو گردش کوتاه ضروری بیرون از خونه رفتم که هر دوی اونها مال یک هفته اخیره. جالبه که دقت می کنم و میبینم با اینکه وظایف شغلی من کمتر نشده اما این قرنطینه و ماندن در خانه تا چه اندازه به زمان های آزاد من اضافه کرده.

بیشتر از سه هفته است که درد شدیدی تو دستام دارم. باعث میشه کمتر بتونم ازشون استفاده کنم. ولی نوشتن به مدد فناوری تبدیل صوت به متن برام قابل انجام است شاهین کلانتری در یک پادکست ای که باهاش مصاحبه می شد می گفت که سالها پیش کتابی خونده و آنجا تمرینی داشته با این عنوان که هر روز صبح سه صفحه بنویس.

هر روز صبح بلافاصله بعد از بیدار شدن از خواب سه صفحه رو پر کن و بعد بلند شو. مهم نیست سه صفحه چی باشه. چرت و پرت، مزخرف، تعریف کردن خوابت، برنامه ریزی امروز و هر چیزی که این لحظه به فکرت میرسه. همه رو بنویس و این کار رو هر روز انجام بده. کمک می کنه که نوشتنت بهتر بشه. آقای کلانتری می‌گفت وقتی برمیگردم و یادداشتهای سال‌های گذشته رو می خونم خیلی برام عجیب میشه. اینکه می‌بینم دغدغه ای سالهاست با منه و به این نتیجه می‌رسم که برای حل کردن اون لازمه کاری انجام بدم. چون بخش مهمی از فضای ذهنی من رو بدون اینکه براش برنامه‌ای داشته باشم به خودش اختصاص میده.این باعث میشه من هم بیشتر بنویسم:)